HBvLoon Vrolijk Pasen

20 03 2018

Zondagmiddag was er een grote paaszoektocht gepland voor de kinderen van Hasselt. Plaats van gebeuren: de binnenruimte van Herckenrodekazerne aan de Maastrichterstraat. Naar jaarlijkse traditie zoeken de paashaas en de klokken van Rome een plaatsje uit in Hasselt om onze  kleinste medeburgers te verrassen met lekkere paaseitjes. Dat ze dit jaar opteerden voor deze historische plaats heeft een symbolische betekenis. Enige tijd geleden had een bouwpromotor het onzalige idee geopperd om op het middenplein een woontoren te plaatsen volledig in strijd met de verordening  woonkwaliteit van Hasselt.  Bovendien gaf de stedenbouwkundige dienst van de provincie Limburg een negatief advies over de ganse lijn. Ook de administratie Onroerend Erfgoed adviseerde ongunstig. En maar goed ook. Zo blijft er perspectief op een stedelijk binnentuin en wordt de belevingswaarde van dit historisch culturele erfgoed (anno 1542‐1544) gevrijwaard.

Het was vroeg toen ik, uw correspondent, Jo van Mulcken van Het Belang van Loon door de openstaande poort de Herckenrodekazerne binnenwandelde. De Paashaas en de Klokken waren net weg. Ze hadden hun werk goed gedaan. Alle paaseitjes lagen mooi verspreid over de binnenruimte. Sommige waren vrij goed weggestopt zodat je wel aardig moest zoeken -dit was waarschijnlijk voor de wat grotere bengels-. Voor de allerkleinsten lagen de eitjes natuurlijk wat meer op het zicht. Soms zag je het kleurig verpakte eitje in zijn volle glorie schitteren in de zon. Van anderen zag je amper de tip van hun strikje.  Het belooft een leuke namiddag te worden.

Aan het eind van de binnenruimte stond er een deurtje open. Ik ging naar binnen en nam plaats op een stoel achter het raam. Ik waande me even in de businessseats van de Cristal Arena van KRC Genk. Voordeel was dat ik alles mooi kon observeren, terwijl haast niemand mij zag zitten. Voor een journalist een interessante positie.

Nog maar net had ik mij daar genesteld of er kwam een groepje mensen de binnenkoer op. Ik herkende meteen de schepenen: Pom Vandetut, Brizitte Humperdinck-Smets, Zoef Zoef Habibi, Pil Koudeberg en Toost Vinken. Ook Pita Belet (Europarlementariër en boegbeeld van de CD&V Hasselt) en zelfs de neven Marc Demol, voorzitter SPA Hasselt en Rob Demol, parlementair voor dezelfde partij, waren erbij.

Ze wandelden een heel eind in mijn richting als ze plots bleven staan en over de binnenruimte uitstaarden. Ik zie Pom Vandetut driftig nee knikken als wou hij zeggen: ‘Dit kunnen wij veel beter’. Na wat ruggespraak met de andere leden van de groep, schieten ze plots allemaal in actie.  Ze rennen van links naar rechts, rapen alle paaseieren en verstoppen ze opnieuw. Hoewel dit gebeurde in een mum van tijd, moet ik vaststellen dat ik geen enkel eitje, strikje of wat dan ook nog opmerkte.

Een kwartiertje later kwamen de eerste ouders en grootouders met kinderen en kleinkinderen toe aan de poort van de Herckenrodekazerne. Ik zag de kinderen van ongeduld trappelen om op eierenjacht te gaan. Ook de centrummanager zag ik met zijn kroost arriveren. Graag gun ik deze man een moment van verpozing, want hij heeft het echt niet onder de markt. Onder het motto: ‘meten is weten’ had hij alle leegstaande handelspanden in Hasselt centrum opgelijst. Hij kwam bij het fenomenale aantal van 111. Ondertussen zijn er echter opnieuw vele panden leeggekomen – denk aan de nummers 2,4,6,8 en 10 van de Koning Albertstraat (waar S. Oliver zat) en het Postgebouw op de Havermarkt waar designwinkel Donum zijn stek had. Hij steekt nu meer tijd in het actualiseren van zijn ‘leegstandlijst’ dan wel dat hij tijd heeft om ideeën te opperen om de verlaten handelspanden terug te vullen.

Maar nu even alle zorgen aan de kant. Het is 14u00 en het startschot voor de eierenzoektocht is gegeven. Enthousiast spurten de kinderen de binnenruimte op met mandjes en tasjes hopend op een goede vangst. Echter… na een half uur heeft niemand van de kindjes ook maar één  eitje kunnen speuren. De oorspronkelijk blijde gezichten vertonen zo langzamerhand meer en meer tekenen van wanhoop. Ondertussen springen en juichen de voormelde politici. Ze feliciteren mekaar met hugs en high fives, blij met hun succes.

Schoorvoetend komen ouders en grootouders de kleuters  helpen met zoeken. Maar ook zij raken steeds meer gefrustreerd omdat ze er niet in slagen ook maar één paaseitje te vinden. Het plezier van Pom, Pita, Brizitte en de anderen kan niet meer op.

Plots echter slaat de sfeer in het groepje volledig om. Asgrauw wijst Pom Vandetut met bevende vinger naar het midden van de binnenkoer. Ademloos en lijkbleek kijken de anderen naar een tiental vaders en grootvaders die proberen een loodzware arduinen steen op te tillen. Met vereende krachten slagen ze erin om dit wel meer dan een ton zware gewicht te kantelen. Zo gauw hij een meter van de grond is, rennen moeders, grootmoeders en kinderen ernaartoe om naar paaseieren te speuren. Echter zonder resultaat. Plots slaakt één van de buurtbewoners een verbaasde kreet en wijst naar de onderkant van de steen.   De geschrokken omstaanders komen naderbij en zien dat onder de steen een nieuwe stedebouwkundige aanvraag is geplakt om alsnog een woonproject van 141 woongelegenheden te bouwen, waarvan 50 in een woontoren op het middenplein van maar liefst 30 meter hoog!.

Net na deze ontdekking zie ik Pom Vandetut, Pita Belet, Brizitte Humperdinck-Smets en de anderen stilletjes de Herckenrodesite uitsluipen.

Nog voor iedereen van de commotie bekomen is, heeft zich al een buurtcomité gevormd dat oproept tot een petitieactie tegen deze aanslag op ons cultuur-historisch erfgoed. Onder het motto: Geen woontoren op de historische site van de Herckenrodekazerne, vragen ze aan de Hasseltse bestuurders om een gepaste invulling voor het binnenplein. Ze wensen ook dat het bestuur de bouwvoorschriften zou respecteren en de negatieve adviezen voor dit project niet naast zich neer legt. https://secure.avaaz.org/nl/petition/Nadja_Vananroye_burgemeester_Stad_Hasselt_Geen_woontoren_op_de_historische_site_van_Herkenrodekazerne_in_Hasselt/?tUayPmb

Terwijl het buurtcomité bezig is een voorzitter, ondervoorzitter, vice-ondervoorzitter, secretaris en penningmeester te kiezen, zie ik gemeenteraadslid en toekomstig ex-minister van defensie, Seef Vandetut (geen familie van Pom, nvdr) op het binnenplein. De strapatsen van de vastgoedsector en het Hasseltse gemeentebestuur gaan blijkbaar volledig aan hem voorbij. -Maar ja, het was hem dan ook niet gemeld door de legertop-. Stomend van woede marcheert hij rond het plein met in zijn zog zijn snotterende kleinkinderen die na uren zoeken nog steeds geen eitje hebben gevonden.

Plots stopt hij bruusk en roept tegen zijn vrouw dat hij even iets uit de wagen gaat halen. Nog geen vijf minuten later later staat hij in full combatuitrusting, alsof hij op missie vertrok naar Afghanistan, tussen de snotterende en bleitende kroost.  Zijn camouflagepak is echter wat krap bemeten zodat de mouwen van zijn zondagse pak er uitsteken. Op zijn buik zijn niet alle knoopjes dicht en hij heeft ook zijn witte sokken over de broekspijpen van het legerpak getrokken. Couturier Stijn Helsen, die zich ook in het publiek bevond, moet bij deze aanblik gelijk worden gereanimeerd.

Enthousiast kroop, sloop en sprong Seef Vandetut als een volleerd infanterist over het terrein op zoek naar de paasbuit. Ondanks zijn constitutie -zelf noemt hij het zijn politiek gewicht- doet hij dat niet onaardig. Het is weliswaar geen zicht, maar in het licht van het hoger doel, grijpt niemand in.

Niettegenstaande zijn verwoede inspanningen die door alle aanwezigen met open mond worden gevolgd, vindt ook korporaal Vandetut niks. Van ontreddering is er bij hem echter geen spoor. Hij grijpt zijn gsm en begint een een lang en druk gesprek. Gezien ik een eind van hem vandaan zit, versta ik enkel de woorden:  leger, generaal en genietroepen.

Als kinderen, ouders en grootouders ontmoedigd en teleurgesteld de site verlaten en huiswaarts keren, -Stijn Helsen wordt met een draagberrie afgevoerd-,  wordt het ook voor mij tijd om te vertrekken. Nog een kwartiertje zit ik wat te bekomen van de gebeurtenissen van namiddag waarna ik de grote poort uitloop. Net op dat ogenblik zie een rij legercamions en één leopardtank van de kleine ring de Maastrichterstraat indraaien. Uit de eerste vrachtwagen stapt luitenant-generaal Marc Compernol, stafchef van het leger. Door het lawaai van de motoren hoor ik niet wat Seef Vandetut tegen  hem zegt. Ik hoor enkel de verbaasde reactie van de stafchef: PAASEIEREN!!!!????

Op het laatavondjournaal verneem ik dat Jens Stoltenberg, secretaris generaal van de NAVO, voor de volgende drie weken alle manoeuvres van de coalitie in het Midden Oosten ‘on hold’ zet omdat de Belgische genietroepen zijn  teruggeroepen voor een opdracht van nationaal belang.

’s Anderendaags, bij het typen van mijn verslag aan een tafeltje in KultuurHuis De Tijd Hervonden, vraag ik even aan de uitbater wat hij vindt van de praktijken van de stad ivm de woontoren in de Herckenrodekazerne. Met een ernstige blik antwoordt hij: ik vermoed dat de Hasselaar met dit bestuur in oktober een paaseitje te pellen heeft.

dinsdag 20 maart 2018